دعای مستجاب!؟
دعای مستجاب!؟
در یكى از شبهاى بسیار سرد و تاریك كه بر فراز تپهاى به نام كماجر، مشرف بر نوسود از توابع شهرستان پاوه بودم – نزدیك شهر طویله عراق – بعد از پایان دو ساعت نگهبانى به طرف سنگر استراحت بر مىگشتم و مسیرم از كنار سنگر فرماندهىِ تپه بود. ناگهان چشمم به فردى افتاد كه در گوشهاى تاریك بیرون از سنگر ایستاده بود. دقت كردم، فهمیدم بىسیم چى است. او مشغول نماز شب بود، آن هم در شبى كه نفس آدمى از سرما بند مىآمد. بى سیم چى، برادرى طلبه از كازرون به نام على بازیار بود. بعد از پایان جنگ، تصویر او را در روزنامه جمهورى دیدم. مفقود الجسد شده بود. وصیت نامهاش كنار عكسش به چاپ رسیده بود. در وصیت نامهاش خواندم كه دوست دارد گمنام بماند. و چه خوب دعایش به اجابت رسید شهید علي بازيار
منبع : راوى: محمود محیط، ر. ك: گذرگاه عشق، محمود محیط، نور باران ، ص 29 و 30