پاسخ:
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز؛ و تشكر به خاطر ارتباط تان با اين مركز؛در کافي حديثي از امام باقرآمده : كَانَ فِي رَسُولِ اللَّهِ ثَلَاثَةٌ لَمْ تَكُنْ فِي أَحَدٍ غَيْرِهِ لَمْ يَكُنْ لَهُ فَيْ‏ءٌ وَ كَانَ لَا يَمُرُّ فِي طَرِيقٍ فَيُمَرُّ فِيهِ بَعْدَ يَوْمَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ إِلَّا عُرِف وَ كَانَ لَا يَمُرُّ بِحَجَرٍ وَ لَا بِشَجَرٍ إِلَّا سَجَدَ لَه؛(1)
در رسول خدا سه خصلت بود که در غير رسول خدا نبود: سايه نداشت، در هيچ راهي نمي رفت مگر اين که بعد از آن، دو تا سه روز عطر ايشان را عبور کنندگان کاملا استشمام مي کردند و به سنگ و درختي عبور نمي کرد مگر اين که به ايشان سجده مي کردند.
بنا بر اين روايت رسول خدا سايه نداشت .اين هم اختصاصي ايشان بوده است.اما آيا اين حديث قابل اطمينان است؟سايه نداشتن ايشان چگونه بوده است؟
علامه مجلسي اولا حديث را از لحاظ سند ضعيف مي شمارد و در مورد مضمون حديث مي نويسد:
از معجزات مشهور رسول خدا که اهل سنت و شيعه روايت کرده اند، اين که سايه نداشت ؛ اما سايه نداشتن ايشان يا بدان جهت بوده که خدا در محل سايه اش نوري ايجاد مي کرده ( و سايه را از بين مي برده است)يا بدان جهت بوده که از وجود ايشان مانند خورشيد نور ساطع مي شده و آن نور سايه را از بين مي برده است ،همان گونه که در روايت آمده که شب تاريک از ايشان نور ساطع مي شد . از عايشه روايت شده که شبانه در حال خياطي بودم که سوزن از دستم افتاد و در تاريکي نتوانستم آن را بيابم که رسول خدا وارد شد و در روشنايي نور چهره ايشان، سوزن را يافتم. (2)
ايشان ادامه مي دهد که اين ويژگي فقط براي رسول خدا نقل شده، اين که در روايات مثل اين ويژگي براي امامان هم در بعض اوقات آمده، بد ين جهت است که امامان و رسول خدا از يک نورند و ويژگي ايشان در آنان هم هست يا اين که اين حالت در رسول خدا هميشگي بوده و در امامان گاهي بوده است.(3)
در هر حال در صورت پذيرش روايت ،معنايش چيست، به روشني نمي توان نظر داد.
پي نوشت ها:
1.کافي،ج1،ص442.
2. مرآه العقول،ج5،ص197.
3.همان.